نبھا نہ سکیں تاں ، سہارا نہ ڈیویں
کوئی خواب میکوں ، اُدھارا نہ ڈیویں
زمانے دے رلے جے ماریں تُوں پتھر
رَقیباں نُوں اَکھ دا ، اشاره نہ ڈیویں
میڈا ہتھ پکڑ کے جے ول چھوڑ ڈیویں
بھنور اِچ میں ٹھیک آں ، کناره نہ ڈیویں
سجن تیڈی نفرت ، ملاوٹ توں پاک اے
محبت دا دھوکا ، دوباره نہ ڈیویں
عُمر کھپدی ساری ، گزاری اے شاکر
بڈیھپےدے وِچ تُوں ، کھپارا نہ ڈیویں
شاعر
شاکر شجاع آبادی
